บทที่ 2 บทที่ 1 (1)
“นิว นีเดอแลนด์ ทริบูน ฉบับวันที่ 20 กันยายน 2015 เฉียบขาดสมกับเป็นม้ามืดแห่งวงการข่าวนิวยอร์ก เมื่อพิสูจน์ตัวเองด้วยบทสัมภาษณ์ของ นิโคลัส แวนดอร์ฟ เจ้าพ่อแห่งวงการค้าอัญมณีที่ปฏิเสธการให้สัมภาษณ์กับสื่อมานานกว่าหนึ่งปี ว้าว! มันเยี่ยมมาก อันนา!” หนังสือพิมพ์ฉบับนั้นถูกลดลงเผยให้เห็นชายศีรษะล้าน สวมแว่นสายตา ใบหน้าอวบอูมและสองแก้มแดงราวกับแอปเปิ้ล “พรุ่งนี้หนังสือพิมพ์เล่มต่างๆ จะต้องอิจฉาเรามากแน่ๆ เธอเจ๋งจริงแม่หนู”
คนถูกชมนั่งยิ้มแป้นอยู่หน้าโต๊ะไม้มะฮอกกานีมันปลาบ ในห้องกระจกสี่เหลี่ยมขนาดกลาง ซึ่งถูกล้อมรอบด้วยชั้นวางหนังสือที่วางเรียงชิดกับผนังห้องทั้งซ้ายขวา ส่วนด้านหลังเป็นผนังกระจกสีควันบุหรี่ มู่ลี่บานเกร็ดไม่ได้ถูกเปิด แสงสว่างในห้องจึงมาจากดวงไฟบนฝ้าเพดานต่ำๆ สีนวลๆ เพียงอย่างเดียว
“เธอเหมือนเทพธิดา อันนา เป็นนางฟ้าที่เข้ามาช่วยทำให้เราพ้นจากการถูกมองข้าม”
อีเดน ธอร์น เจ้าของสำนักพิมพ์เล็กๆ ที่ใช้ตึกเก่าสามชั้นสองคูหาในแมนฮัตตันของตนเป็นโรงพิมพ์เอ่ยชมอย่างจริงใจ เพราะหกเดือนที่อันนาเข้ามาทำงานในสำนักพิมพ์ที่ใกล้จะเจ๊งมิเจ๊งแหล่นี้ ได้ช่วยทำให้นิว นีเดอแลนด์ ทริบูน กลับมาเป็นที่สนใจของผู้บริโภคข่าวสารอีกครั้ง และพ้นวิกฤตการณ์การปิดตัวลงไปได้อย่างฉิวเฉียด
“แหม อีเดน ก็คนมันเจ๋งอะ แต่ฉันทำงานด้วยหัวใจนะ ว่าแต่” นักข่าวสาวยิ้มสวย “โบนัสอย่าลืมนะคะบอส!”
คนขี้งกและหลงตัวเองเป็นที่หนึ่งยิ้มร่าหน้าบาน อีเดนถอนหายใจกลอกตาไปมา ลูกน้องคนนี้ของเขาจริงใจเป็นที่สุด และพูดตรงเป็นที่สุดอีกเช่นกัน ไม่มีไว้หน้า ไม่มีอ้อมค้อม วาทศิลป์ที่ควรใช้... ถูกเก็บงำไปไว้ตอนสัมภาษณ์ แต่ในชีวิตประจำวันน่ะเหรอ... อย่าได้หวัง!
“โอเค สองเดือน”
ดวงตาเรียวยาวเหมือนตาหงส์ใต้คิ้วเรียวหรี่ลง “สามเดือนค่ะบอส”
ชายวัยกลางคนถอนหายใจอีกเฮือก ท่าทียอมจำนนนั้นทำให้สาวร่างเล็กสวมเชิ้ตตัวใหญ่มีแว่นตาดำเหน็บที่อกเสื้อกับกางเกงยีนส์ร้องเยส ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มกว้างถูกอกถูกใจ
“แล้วก็อีเดน” เสียงหวานหยดทำให้เจ้าของสำนักพิมพ์หรี่ตามอง “อันนามีงานใหม่มาเสนอด้วยละ”
ขนตาหนางอนกระพริบปริบๆ ใบหน้ารูปไข่นวลเนียนยามยิ้มกว้างหวานหยดย้อย
“อีเดนรู้ไหมคะตอนนี้เครือเกลนนอนแบงก์กำลังจะมีการปฏิวัติครั้งใหญ่ บาร์นาบี้ พี. เกลนนอน กำลังจะลงจากบังเหียน ข่าวล่ามาว่าจะดัน เฮคเตอร์ พี. เกลนนอน ขึ้นนั่งแทน แต่กรรมการหลายคนหนุนโอดิน ริชชี่”
อีเดน ธอร์นเบิกตากว้าง อันนาโน้มตัวเข้าไปใกล้อีกนิดเท้าแขนลงกับโต๊ะ
“สนใจอยากได้ข่าวนี้ไหมอีเดน เฮคเตอร์ พี. เกลนนอน เก็บตัวไม่ให้สัมภาษณ์มานานหลายเดือนละนะ”
ชายวัยกลางคนยิ้มแกนๆ เขาโน้มตัวเท้าแขนลงบนโต๊ะส่งยิ้มให้อันนา
“ถ้ายังไม่อยากให้ที่นี่ต้องปิดตัว อย่าพูดเรื่องนี้เลยอันนา”
“อีเดน” เจ้าของชื่อเลิกคิ้วขึ้น และเอนตัวนั่งพิงพนัก ข้อศอกเท้ากับโต๊ะ สองมือผสานกัน ตาหรี่จับหญิงสาว
“อันนา การแหย่เสือหลับมันจะทำให้เราลำบาก เรื่องนี้มันสุดความสามารถ ฉันรู้เธอเจ๋งแม่หนู แต่... เรื่องนี้เป็นข้อยกเว้น เฮคเตอร์ พี. เกลนนอน ขึ้นชื่อว่าเป็นสุภาพบุรุษยอดเยี่ยม เจ้าเสน่ห์ น่ารักในสายตาสาวสาว เขาเพอร์เฟ็กต์และ... อย่าลืมว่าโหดด้วย ไม่เห็นเหรอพวกสื่อที่คอยวิ่งตามเขา มีใครรอดสักรายไหมที่อาจหาญล้ำเส้นของเขาน่ะ”
“แต่เราไม่ได้ล้ำเส้นนะเอ๊ด! ลุงก็รู้ หนูไม่เคยทำให้ลุงผิดหวังและ... เสื่อมเสีย”
เมื่อใดที่อันนางัดคำว่าหนูมาใช้ นั่นแสดงว่าเธอจะดื้อจนกว่าจะได้ที่ต้องการ
“แต่เรื่องนี้ต้องคิดให้รอบคอบอันนา หนูก็รู้ดี ถ้าเกิดเราทำให้เขาไม่พอใจ ใช่แค่ลุง หนู แต่มันรวมถึงคนอื่นๆ ในสำนักพิมพ์นี้ด้วย ถ้าเกิดมีอะไรผิดพลาดอันนา ชีวิตของคนสามสิบคนจะแย่แค่ไหน”
“ลุงเอ๊ดขา” เลเวลการอ้อนเพิ่มระดับ อันนาพยายามหลายครั้งหลายหนเพื่อขอสัมภาษณ์ เฮคเตอร์ พี. เกลนนอนแต่ไม่ประสบผล และครั้งนี้เธอจะไม่ยอมถอยอีกแล้ว
ให้ตายสิเอ้า! เธอพิสูจน์ตัวเองมามากพอแล้ว!!
“หนูสัญญาด้วยอาชีพที่หนูรักเลยนะ หนูใฝ่ฝันมากที่จะอยากสัมภาษณ์เขา และ...”
ดวงตาคู่โตกะพริบปริบ
“นิโคลัส แวนดอร์ฟ ที่ตอนแรกลุงไม่เห็นด้วย หนูก็ยังได้บทสัมภาษณ์เขามา นี่มันยังไม่พออีกเหรอที่ลุงจะไว้ใจหนู และหนูมั่นใจมากๆ ว่า... ยอดขายของนิว นี เดอแลนด์ ทริบูนจะต้องเพิ่มอีกยี่สิบเปอร์เซ็น ไม่ใช่สิ สามสิบเปอร์เซ็นยังไหว!”
ข้อเสนอน่าสนใจ และที่ลูกสาวเพื่อนคนนี้พูดมันก็จริง อีเดนหรี่ตาลง ก่อน...
“โอเค!” ชายวัยกลางคนตบโต๊ะปัง อันนาหัวเราะร่วน เธอตีมือกับเขาด้วยท่าทีสนิทสนมยิ่ง เหตุเพราะรู้จักกันมาตั้งแต่พ่อแม่ของอันนายังอยู่ อีเดนได้เห็นอันนาและเลี้ยงมากับมือตั้งแต่อ้อนแต่ออก เพราะพ่อแม่ของเธอเสียไปตั้งแต่เล็ก “อันนารักอีเดนจังเลย!”
กำปั้นสองกำปั้นปะทะกันเมื่อหญิงสาวบอกเสียงใส และเธอก็คุยรายละเอียดกับลุงที่เป็นพ่อบุญธรรมอีกพักใหญ่ ก่อนจะเปิดประตูห้องทำงานของเขาออกมา
ตรงนั้นเป็นห้องโถงยาวสามเท่าของห้องอีเดน อยู่บริเวณชั้นสองของตึก มีพาทินสันกั้นแต่ละโต๊ะเพื่อความเป็นส่วนตัว จากผนังกระจกทำให้เห็นท้องฟ้าเดือนกันยายนที่กำลังมีฝนตกปรอยๆ อากาศช่วงนี้ถือว่าอันนาชอบมากที่สุด ไม่หนาวเกิน และไม่ร้อนเกิน ถึงจะมีฝนบ้างแต่เธอก็ยังชอบฤดูใบไม้ร่วงแบบนี้อยู่ดี
“เฮ้! อีเดนว่าไงบ้าง อันถึงได้เข้าไปคุยอยู่นานสองนาน”
เสียงทักดังขึ้นจากทางด้านหลัง หญิงสาวเงยหน้าขึ้นเหลือกตามองและท่าทีประหลาดปนตลกนั้น ทำให้หนุ่มหล่อลูกครึ่งอเมริกัน-อินโดนีเซียนหัวเราะร่วน ริมฝีปากบางรูปกระจับแย้มกว้างจนเห็นไรฟันขาว
